ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਚਮਨ ਲਾਲ ਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਬਜ਼ੁਰਗ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ‘ਤੇ ਨਿਕਲੇ ਸਨ, ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਗਲਤ ਰੇਲਗੱਡੀ ‘ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ 1,200 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਬਿਹਾਰ ਦੇ ਗਯਾ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਗਯਾ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਨੀਰਜ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਿਸਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਇਸ ਬਜ਼ੁਰਗ ਦੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ, ਸਗੋਂ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਅਤੇ ਚੈਟ-ਜੀਪੀਟੀ (ChatGPT) ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਪਤਾ ਵੀ ਲਗਾਇਆ। ਨੀਰਜ ਖੁਦ ਗਯਾ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬ ਗਏ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੋਤੇ, ਸੁਖਚੈਨ ਸਿੰਘ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ। ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਨੀਰਜ ਦਾ ਨਿੱਘਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਸੀਹਾ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਜ਼ੁਰਗ ਆਪਣੀ ਹੀ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਰਸਤਾ ਭਟਕ ਕੇ ਸਿੱਧੇ 1200 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਬਿਹਾਰ ਦੇ ਗਯਾ ਜਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਫਤਿਹਗੜ੍ਹ ਗੁਜਰਾਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਚਮਨ ਲਾਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਭੁੱਲਣ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਹੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਯੋਜਨਾ ਤਹਿਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਗਏ ਸਨ। ਪਰ ਉੱਥੋਂ ਉਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਵੇਂ ਟ੍ਰੇਨ ਫੜ ਕੇ ਗਯਾ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਭੁੱਖੇ-ਪਿਆਸੇ ਅਤੇ ਬੇਸੁੱਧ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਚਮਨ ਲਾਲ ਲਈ ਜਦੋਂ ਹਰ ਉਮੀਦ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਗਯਾ ਦੇ ਇੱਕ ਮਸੀਹਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਚਾ ਲਈ। ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਇਹ ਅਜਿਹੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਅੱਜ ਵੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹੈ।ਜਦੋਂ ਗਯਾ ਦੇ ਮਸੀਹਾ ਬਣੇ ਐਂਜਲਗਯਾ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨੀਰਜ ਜਦੋਂ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ਮਰ੍ਹਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਇਸ ਲਾਚਾਰ ਬਜ਼ੁਰਗ ‘ਤੇ ਪਈ। ਚਮਨ ਲਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬੇਹੱਦ ਖਰਾਬ ਸੀ। ਐਨਡੀਟੀਵੀ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਜਿਹੇ ਵਿੱਚ ਨੀਰਜ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਰਸਮੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆਸਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਖਾਣਾ ਖਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਫਤਿਹਗੜ੍ਹ ਗੁਜਰਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਨੀਰਜ ਨੇ ਠਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਇਸ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਹੀ ਹੈ।ChatGPT ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਨੇ ਇੰਝ ਕੀਤਾ ਕਮਾਲਅੱਜ ਦੀ ਜੇਨ-ਜ਼ੈੱਡ ਹਰ ਕੰਮ ਲਈ ਤਕਨੀਕ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨੀਰਜ ਨੇ ਵੀ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਕੀਤਾ। ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਦੀਵਾਰ (ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜਾਬੀ ਆਉਣਾ) ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਨੀਰਜ ਨੇ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਅਤੇ ChatGPT ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਸ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਖੋਜਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਲਗਾਤਾਰ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਖਰਕਾਰ ਉਹ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਕੋਲ ਸਥਿਤ ‘ਫਤਿਹਗੜ੍ਹ ਗੁਜਰਾਂ’ (ਮਾਛੀਵਾੜਾ ਸਾਹਿਬ) ਦੇ ਸਹੀ ਟਿਕਾਣੇ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਲਾਲਚ ਦੇ 1200 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦਾ ਸਫ਼ਰਲੋਕੇਸ਼ਨ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਨੀਰਜ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਭੇਜਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਖੁਦ ਗਯਾ ਤੋਂ ਲੁਧਿਆਣਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਾਛੀਵਾੜਾ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਏ। ਮਾਛੀਵਾੜਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫੋਟੋ ਦਿਖਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਰਕਾਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾ ਹੀ ਲਿਆ। ਬਜ਼ੁਰਗ ਦੇ ਪੋਤੇ ਸੁਖਚੈਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਮ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਗਯਾ ਤੋਂ ਆਏ ਇਸ ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਨੀਰਜ ਨੇ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਤਕਨੀਕ ਅਤੇ ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਦਾ ਮੇਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਦੂਰੀ ਜਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵੱਡੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।Read More
Previous article‘ਜੇ ਬਾਕੀ ਅਮਰਜੀਤ ਚਾਵਲਾ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਫੇਰ ਗਾਇਬ ਕਿਉਂ ਹੋਏ?’ Gurpreet Singh
